Boek bij je bier – Ramses Shire Stout

Je hoort er tegenwoordig niet meer bij als je geen speciaalbier drinkt. Echter, soms raakt de pils drinkende medemens lichtelijk geïrriteerd door alle goedbedoelde suggesties en de eeuwigdurende beschrijvingen van het smaakpalet en aroma van je net achterovergeslagen speciaalbiertje. De oplossing? Bier drinken met jezelf en een goed boek. Sfeermuziekje aan, bitterbal erbij.. en dan? Welk boek past er nu precies bij de organisch gebrouwen pale ale uit de microbrouwerij van de overbuurman? In deze nieuwe rubriek kom ik jullie te hulp met het beantwoorden van één van de grotere vragen des levens: help, welk boek moet ik nu bij welk bier lezen?

Het bier
Ramses Shire Stout, een sterk, stoer doch elegant bier, zoals de brouwerij dat zelf zo mooi weer te verwoorden. Woorden die precies bij mij als persoon passen, zeker in de combinatie met de tekst “gecompliceerd bier voor moeilijke mensen”. Het enige grote nadeel aan dit hele biertje is dat ik zelf eigenlijk niet zo’n fan ben van stout bieren, maar alles voor mijn lezers (‘Hoi, mam!’) zullen we maar zeggen. Volgens de brouwerij zelf kun je een bitter biertje verwachten met smaken als vanille, koffie en mout. Toen ik dit alles aan het opzoeken was kwam ik erachter dat ze ook een vergelijkbaar biertje in het assortiment hebben, maar dan met de toevoeging van Whiskeyhout. Ik vind whiskey één van de smerigste dingen op aarde, maar doordat de naam van dit andere biertje ‘Stout met hout’ is, baalde ik meteen dat ze deze variant niet bij de plaatselijke Hema verkochten. Mocht dit bij jou wel het geval zijn, dan raad ik, puur op de naam gebaseerd, aan om de hout-variant te nemen.

DSC_1000

Het boek
Omdat het bieretiket aangeeft dat het bier gecompliceerd zou zijn, heb ik gekozen voor een simpel boek en wel een boek van een schrijver die ooit over zichzelf zei: “Mijn boeken zijn eigenlijk te lezen door iedereen, ze zijn vrij eenvoudig.” Nou, wat past er beter bij een gecompliceerd biertje dan een eenvoudig boek? Het gaat immers allemaal om de balans, de yin en de yang. Het boek waar ik het over heb is Ik ben rijk, beroemd en ik heb nekpijn van Herman Brusselmans. Voor de mensen die niet bekend zijn met het oeuvre van Brusselmans: het gaat over niks en over alles.

De combinatie
Ik heb het boek zelf gelezen op de middelbare school en er is mij eigenlijk niks van bijgebleven, behalve dan dat de hoofdpersoon vaak aan seks dacht en koffie dronk. Koffie, wat ook meteen weer terugkomt in het smaakpalet van de Shire Stout. In dat opzicht zorgt deze boekenkeuze niet alleen voor balans, maar ook voor een gemene deler en vult deze Shire Stout het boek dan ook perfect aan. Omdat ik het hele boek herlezen wat teveel vond (423 bladzijdes), heb ik mij beperkt tot het eerste hoofdstuk. Iets wat zeker ook mijn lever en portemonnee ten goede kwam, want als ik het hele boek uit had moeten lezen dan waren er toch wel een tiental biertjes doorheen gegaan. Gezien het feit dat het eerste hoofdstuk (en ik denk eigenlijk de rest van het boek ook) een gedachtestroom van de schrijver is, is het heerlijk rustgevend. In de plaats van zelf nadenken, kun je gewoon zo in  het dagelijks leven van Brusselmans stappen. Energie genoeg dus om je op het biertje te richten, maar eigenlijk wilde ik dat liever niet. Stouts zijn gewoon niet mijn ding. Ik moet wel zeggen dat ik deze Stout eigenlijk nog relatief te drinken vond, met inderdaad een koffiesmaak en hier en daar proefde ik ook wat chocolade. Misschien is dat ook wat de boeken van Brusselmans en stout bieren gemeen hebben: je moet ervan houden. In het geval van de boeken van Brusselmans doe ik dat wel (tot op zekere hoogte, op een gegeven moment ben ik het ook weer zat), in het geval van de Stout bieren doe ik dat niet.

Ik ben rijk, beroemd en ik heb nekpijn , Herman BrusselmansPrometheus Uitgeverij – €7,99 – ISBN 9789044619485

 

 

 

 

 

Advertenties